[Prinoseso mula sa kuhang foto ni Ria Bisahan]

Edna St. Vincent Millay
Hindi Lahat Ang Pag-ibig: Hindi ito Kanin, Hindi Tubig
[Salin: Lamaw]

Hindi lahat ang pag-ibig: hindi ito kanin, hindi tubig
Hindi kahimbingan o bubong laban sa tag-ulan;
Hindi trosong lumulutang sa taong nalulunod
Na lulubog, aahon at lulubog, aahon;
Ang pag-ibig ay hindi iihip ng hangin sa naninikip na baga,
Hindi lilinis ng dugo o hihilot sa nabaling buto;
Ngunit hindi iisang tao ang humahalik sa kamatayan
Kahit mismo ngayon, dahil lang sa kawalan ng pag-ibig.
Puwedeng sa oras ng kagipitan,
Habang pinipiga ng paghihirap at nananaghoy ng kalayaan,
O ginigulo ng kakulangang walang lunas,
Ay matukso akong ipagbili ang pag-ibig mo sa payapang kalooban,
O ipagpalit ang ala-ala ng gabing ito sa pagkain.
Puwedeng mangyari ‘yan. Siguradong hindi ko gagawin.

1931

Dylan Thomas
Ang Lakas na sa Berdeng Mitsa’y Tumutulak sa Bulaklak
[Salin: Lamaw]

Ang lakas na sa berdeng mitsa’y tumutulak sa bulaklak
Tumutulak sa berde kong gulang; na nagpapasabog sa mga ugat ng puno
Ang sa aki’y tutupok.
At umid akong sabihan ang nabaluktot na rosas
Ang aking kabataa’y binaliko ng parehong mayelong lagnat.

Ang lakas na tumutulak sa tubig padaan sa mga bato
Tumutulak sa pula kong dugo; na tumutuyo sa lumalagaslas na mga sapa
Ang sa aki’y huhulmang pagkit.
At umid akong bulungan ang aking kaugatan
Papano sa bukal ng bundok sumususo ang parehong bibig.

Ang kamay na umiinog sa tubig ng lawa
Humahalo ng kumunoy; na tumatali sa umiihip na hangin
Wawasak sa aking layag.
At umid akong sabihan ang taong bibitayin
Papano sa aking putik ginawa ang apog ng mambibigti.

Ang labi ng panaho’y naglilinta sa bukal;
Pag-ibig ay papatak at mag-iipon, ngunit ang pumatak na dugo
Ang hihilom sa kanyang mga sugat.
At umid akong sabihan ang hangin ng panahon
Papano ang sandali ay kumudlit ng langit palibot sa mga bituin.

At umid akong sabihan ang puntod ng mangingibig
Papano sa aking kumot gumagapang ang parehong balikukong uod.

1934