James C. Scott

Ang pinakabagong akda ni James C. Scott (The Art of Not Being Governed: An Anarchist History of Upland Southeast Asia, 2009) ay tila sequel ng kanyang naunang Seeing Like A State. Ang konsepto ng isang zone of refuge sa kabundukan ng mga populasyong pumalag sa kaayusang estado ay binibigyang-diin ngayon sa pokus ng pag-aaral sa “Zomia” ng mga kagrupo nina Scott.  Ang Zomia ay isang sona na tumutuhog sa malawak, bulubunduking rehiyon mula Himalayas, kabundukan ng Vietnam, kalakhang bahagi ng Laos, timog-kanlurang Tsina, hilagang Thailand, hilagang Burma, at hanggang hilagang-silangang India. Matalas at interesanteng punto ang nakikita ni Scott sa kalagayang panlipunan at pulitika sa mga naninirahan sa pook na ito, na pawang humulma ng buhay bilang adaptasyon sa kanilang pag-ayaw—o ‘pagtakas’, kung kaya’t ini-endorso ni Scott ang konsepto ng escape social structure upang sikaping bigyang-kahulugan ang mga nakasanayang pamamaraan-sa-buhay ng mga taong naninirahan dito—sa iba’t ibang estadong nakapalibot sa kanila. Kakikitaan ang mga lugar na ito ng mga katangiang umiikot sa “mga gawi ng pagka-kalat-kalat, tuwinang paghahati o pagkakabiyak, at kawalan ng pinuno [acephaly: Latin, a (wala) + cephalaea (bahaging ulo), "walang ulo"], mga disenyong lumitaw upang makaiwas sa mga pamimihag (pananalakay upang manguha ng alipin; pangayaw) at mga panglalangkap ng mga kaayusang pang-estado” (practices of dispersion, fission, and acephaly designed to evade capture by slave-raiding and incorporation into state structures).

Ganito ang pagkasabi ng isang abstract mula kay Scott:

The hill peoples of mainland Southeast Asia have been viewed, until recently, by scholars and valley peoples, a ‘backward population’ that has failed to make the transition to settled, wet-rice cultivation and incorporation into state structures. This paper, instead, treats the hill-dwellers as essentially a maroon, runaway, state-fleeing population which has, over the past two millennia, peopled the hills. Moving away, especially from Han expansion, into this ‘zone of refuge’, hill people are best conceived of as a “state-effect”. Their social structure, agricultural practices, and cultural values make most sense in this light. The concept of “escape agriculture” is introduced to explain how swiddening and foraging are practiced, in large part, because they are resistant to appropriation, unlike irrigated, wet-rice cultivation which is tailor-made for appropriation. The concept of “escape social structure” is introduced to account for practices of dispersion, fission, and acephaly designed to evade capture by slave-raiding and incorporation into state structures. The history of conscription, warfare, epidemics, crop-failure, taxes and corvée in the valley states is examined to show how they may account for patterns of demographic flight from lowland state cores. Much of the distinctiveness of the “hills” as an agro-ecological and cultural zone, I argue, stems from the fact that the hills have been populated by those who have voluntarily fled or have been driven out of the alluvial valleys.

Ang mabilisang tugon lang siguro dito sa pormulasyong ito ni Scott ng state effect ay ang punto na napakahabang panahon ang makikita mula sa tradisyon ng mga pangayaw hanggang sa paglitaw ng mga sinaunang anyo ng mga estado, kaya tila kalabisan ang hakang “epekto ng estado” ang ilang kaayusang kaugnay ng pangayaw. Ngunit sa kabilang banda, gamit ang pananaw na ito ni Scott, maaari ding balikang-tingin itong penomenon ng pangayaw upang masaliksik kung baka nga ang historikal na paglitaw nito, o di kaya ang intensipikasyon nito, ay kakambal na penomenon ng mga pagkilos ng estado.

Ilan sa mga adaptasyong nakita ni Scott, at iniugnay niya sa kanyang konsepto ng state effect ay nalagom dito:

Among the strategies employed by the people of Zomia to remain stateless are physical dispersion in rugged terrain; agricultural practices that enhance mobility; pliable ethnic identities; devotion to prophetic, millenarian leaders; and maintenance of a largely oral culture that allows them to reinvent their histories and genealogies as they move between and around states.

Habang wala pa tayong kopyang dijital nitong tila nakakagulat-titulong The Art of Not Being Governed: An Anarchist History, magandang mabasa muna ang nakakaaliw ngunit seryosong proposisyon ng Fragments of an Anarchist Anthropology ni David Graeber (nasa katalogo 14 ng Prickly Press ang akdang libreng ma-download); at ang sagot at kritika sa posisyon ni Graeber ng maka-Whitehead na si Steven Shaviro.